Dwie różne filozofie
Midjourney to narzędzie o wyraźnym charakterze artystycznym — jego obrazy mają rozpoznawalny styl i są po prostu ładne, nawet gdy prompt był niedbały. Ceną jest mniejsza kontrola: model często „poprawia" to, o co prosisz, według własnego poczucia estetyki.
Leonardo zbudowano wokół produkcji — własne modele, narzędzia do utrzymania spójności postaci i pracy na wielu obrazach naraz. Wyniki bywają mniej efektowne pojedynczo, ale bardziej przewidywalne w serii.
Spójność postaci
Przy wirtualnej modelce to kryterium rozstrzygające. Leonardo ma dedykowane mechanizmy
utrzymywania tej samej postaci i możliwość pracy na własnych modelach — dlatego dobrze
sprawdza się tam, gdzie potrzeba wielu zgodnych obrazów. Midjourney radzi sobie
przez referencję postaci (--cref), co działa, ale mniej stabilnie przy
zmianie ujęcia i oświetlenia.
Kiedy co wybrać
| Twoja sytuacja | Wybór |
|---|---|
| Testujesz pomysł, chcesz ładnych zdjęć szybko | Midjourney |
| Budujesz bibliotekę setek zdjęć jednej postaci | Leonardo |
| Zależy ci na własnym, rozpoznawalnym stylu | Midjourney |
| Potrzebujesz powtarzalności i kontroli | Leonardo |
Jeśli głównym kryterium jest fotorealizm plus maksymalna spójność, warto rozważyć Flux z własnym treningiem zamiast obu. Wymaga więcej pracy na starcie, ale daje najwyższą powtarzalność twarzy.